Opvoeden in de 21ste eeuw

Alle supernanny's ten spijt, blijft opvoeden een helse klus en moet je als ouder behoorlijk bij de pinken, bij de tijd en bijdehand zijn...

Maar gelukkig ben ik een moderne vrouw en ken ik mijn weg in de hedendaagse technologie meer dan voldoende om die kennis ook aan te kunnen wenden bij de opvoeding van mijn 2 spruiten.

Daarom heb ik, als hulp aan andere moeders, beslist hieronder een overzicht te geven van de films die ik kan gebruiken om mijn kinderen levenslessen bij te brengen. Immers, een (entertainende) film werkt zoveel beter dan een preek...

• Back to the future : het is niet omdat iemand je een lafaard noemt, dat je moet reageren. Beter laf dan dood !
• Harry Potter : je geraakt er alleen maar door veel te studeren (en veel talent, en geluk, en een toverstaf, en vrienden in de hoogste regionen,...)
• Alvin and the Chipmunks : de precieze boodschap van deze epische komedie ontgaat mij voorlopig nog, maar geef toe : episch én komisch, 't is tenminste verantwoord tijdverdrijf...
• Bambi : de natuur is zó schoon, laten we wat meer fietsen ipv met de auto naar school gebracht te worden
• Indiana Jones : geschiedenis is cool !
• Cars : winnen is niet het belangrijkste, en de reis is belangrijker dan de eindbestemming
• Brokeback Mountain : het is warmer in de bergen met zijn tweeën
• 4 weddings and a funeral : met Engelse flair kan je je alles permitteren en krijg je bovendien de mooiste vrouwen
• Teletubbies : homo's zijn teletubbies zoals alle andere, maar dan met een sacoche...

Voor meer opvoedkundige filmtips, mail gerust naar ikbendertigmaardatgeeftniet@hotmail.com met als onderwerp de boodschap die u uw kind wil meegeven.

Promotie

Met niet verholen trots wil ik jullie melding maken van mijn promotie.

De voorbije jaren ben ik gestaag de ladder van het succes opgeklommen, trede per trede. Er kwam oorspronkelijk enig nepotisme aan te pas, want eigenlijk was ik niet gekwalificeerd voor de job, maar eens ik erin geslaagd was mijn positie te consolideren, heb ik mijn ellebogen en andere lichaamsdelen gebruikt om langzaam de weg naar de top te bestijgen.

En nu is het dus eindelijk zover : ik ben eerste sopraan ! Dat is een hele prestatie voor een alt, geloof me...

En ik ben er zeker van dat ik binnen enkele maanden solo-partijen zal zingen als we met ons koor weer eens de hort opgaan. De Scala in Milaan en de Koningin Elizabethwedstrijd voor zang zijn mijn volgende doelen !

PS Met andere lichaamsdelen bedoelde ik natuurlijk mijn stembanden

Side, Turkije

Al een hele tijd ben ik deze haarspeld (zie robotfoto links) kwijt, die mij zeer dierbaar is en waaraan ik heel veel emotionele waarde hecht.

Wie deze haarspeld gezien heeft, gelieve contact op te nemen : laat uw gegevens achter in de commentaren hieronder, en wij contacteren u zo spoedig mogelijk.

Mocht u denken dat ik zelf geen inspanningen heb gedaan : wij hebben ons hele huis ondersteboven gekeerd en zijn nu teruggekeerd naar onze laatste vakantiebestemming om daar te gaan zoeken...

Hoofdpijn

Vorige vrijdag had ik als afscheid aan mijn stageschool een educatieve uitstap georganiseerd met een klas uitbundige kinderen, en hoewel zij heel tevreden naar huis gingen en veel bijgeleerd hebben, had ik zelf 's avonds enorm veel last van hoofdpijn.
De oorzaak voor die hoofdpijn konden de dokter, mijn echtgenoot, de buurman, de neef van de buurman, de vrouw van de slager, de wijkagent noch de terreinverzorger van KSK Kieldrecht aanwijzen.
Hieronder volgt nog een overzicht van de activiteiten van de educatieve schoolreis die ik organiseerde :

- workshop bouwtechnieken


- bezoek aan de veemarkt


- een muzikaal intermezzo


- bezoek aan een fabriek


- afsluiten met een bezoek aan het pretpark


- en educatief vuurwerk

Ik sta in de krant

... of toch in zekere zin, vermits er nu ook al cartoons gemaakt worden over mij !

Geruststelling

Beste buren,
beste vrienden,
beste familie,



maak u niet ongerust !
Er is niets aan de hand !
Echt niet !



Oké, al dat beton dat ze komen brengen, dat is veel te veel voor een klein terrasje... (we willen een groot terras)
Oké, onze kinderen zijn hier tegenwoordig na vier uur amper te zien... (ze spelen gewoon bij de buren)
Oké, ik ben verdacht veel thuis de laatste tijd... (ik wil gewoon wat meer bij mijn man zijn)



We hebben écht niets te verbergen, en al zeker geen geheime kelder !

De slimste straat van Kieldrecht

Ooit vond ik Melsele best een sympathieke deelgemeente van Kieldrecht, euh, Beveren, maar na ons vertrek uit die gemeente, moesten we jammerlijk vaststellen dat pesterijen aan ons adres de ware volksaard van de Melselenaar toonden.

Ook dit jaar was het weer prijs ter gelegenheid van de Aardbeifeesten in Melsele. Niet alleen werd ik uit de voorrondes niet weerhouden voor de verkiezing van de internationaal gerenomeerde aardbeiprinses (een soort Gala van de Profvoetballer, maar voor aardbeilustigen), ondanks mijn in operamiddens weergaloos bewonderde zangstem, mijn op allerlei internetfora bewierookte charmes en mijn eclipsbrilverplichtende uitstraling. Nee, onze straat werd ook nog eens uitgesloten van deelname aan de wedstrijd "De slimste straat van Melsele" (met het belachelijk en redelijk doorzichtige argument dat onze straat niet in Melsele ligt. En wat dan nog ? Als Danny Fabry ongestraft mag zingen "In Tokyo zingen ze zo : met alle Chinezen maar niet met den dezen", dan mogen wij toch wel meedoen voor slimste straat van Melsele zeker ?)

Wel, Melsele, ik heb maar één boodschap voor jullie : in Beervelde hebben ze de échte aardbeienprinses ! En in Kieldrecht organiseren we ook een "slimste straat"-wedstrijd en jullie mogen niet meedoen !

En ik weet zeker dat onze straat zal winnen ! Want IK doe mee ! Voor ONZE straat ! En ik weet VEEL !

Ik weet b.v. dat ze ooit een olifant naar de ruimte zonden, en dat ze in Japan reclame maakten voor een auto met terugverende bumper met de slogan "Speciaal voor vrouwen" ! En ik weet nog veel meer ! En het is niet omdat ik er niet kan opkomen wat, dat het niet waar is ! En mijn papa is toch sterker dan jullie papa !

PS Volgens mijn man heb ik ergens een telfout gemaakt, maar ik kan ze niet vinden. Wie ze vindt, mag ze gerust vermelden in de commentaren...

Waarom ik steeds minder tijd heb voor de écht belangrijke dingen !

Eerder wierp ik me reeds op als de signaalzender voor de drukte die een volwassen mens in het leven dient te ondergaan, en vandaag wil ik op datzelfde deken verder breien...

Ik heb -tussen het studeren, werken, strijken, TV-kijken, Sims 2 spelen, verhaaltjes voorlezen en vele andere dingen door- even op een rijtje gezet wat het voorbije jaar mijn leven nog drukker heeft gemaakt :

• als ik post wil versturen, moet ik een heel eind rijden vooraleer ik een niet-gesloten postkantoor vind
• nu er steeds meer flitspalen staan, kan ik amper nog de maximumsnelheid overschrijden (toegegeven, in Beveren blijven we voorlopig nog gespaard van dat lelijke straatmeubilair)
• een seconde blijkt niet zo eenduidig gedefinieerd als we zouden willen (1/86400 ste van en dag) en mijn tijdsgevoel is helemaal in de war van alle metafilosofische beschouwingen over de tijd
• alle informatisering leidt tot verhoogde werkdruk en daar word ik soms behoorlijk depri van...
• omdat het met de Belgische bedrijven goed gaat (en dus ook met mijn werkgever), krijgen we wel meer werk op onze boterham
• sinds de introductie van de speculoospasta, is de keuze qua beleg aan het ontbijt nog groter geworden, wat tot aanzienlijke vertragingen aan de ochtendlijke gezinstafel leidt
• sinds de introductie van slowfood, bereid door mijn man, eten we trager, wat tot aanzienlijke vertragingen aan de avondlijke gezinsdis leidt

Als ik ooit eens tijd heb, zal ik eens uitzoeken wat ons allemaal vooruit kan helpen (als tegengewicht !)

Post-it

Ook volgend jaar avondschool voor mij ?

Hoewel ik mezelf beloofd had om na de huidige opleiding die ik volg, het even wat rustiger aan te doen en me niet opnieuw in een cursus, lesdagen en examenstress te storten, kan ik niet langer weerstaan aan het aanbod dat minister van onderwijs Frank Vandenbroucke persoonlijk deed.

Jazeker, in 2008-2009 wil hij al een nieuwe opleiding aanbieden in Vlaanderen, "omwille van de nood aan een opleiding zoals die in het buitenland al heel lang bestaat". Wie tussen de regels leest, weet echter dat hij zelf een enorme nood ervaart om mij onder zijn rechtstreekse bevoegdheid te houden. Weinig subtiel is dan ook zijn keuze om deze opleiding (en de haalbaarheid ervan) in eerste instantie in Antwerpen, aan de plaatselijke universiteit, te situeren.

Hoewel ik mij al decennialang heb ingezet binnen een wat andere ideologische context, ben ik ervan overtuigd dat ik de meest geschikte kandidaat ben om deze opleiding met succes te vervolmaken. Mijn deskundigheden inzake marketing, fotografie en onderwijs zijn daartoe immers essentiële voordelen...

Agenda

Waar moet je in hemelsnaam naartoe als de politie, Child Focus, de Zoekertjeskrant en het loket "Verloren voorwerpen" van het station je niet kunnen helpen ?

Al weken loop ik mijn agenda te zoeken, maar hij blijft onvindbaar, waardoor afspraken met vriendinnen in het honderd lopen. Nagelbijtend zitten sommigen onder hen al dagen aan hun telefoon, te wachten op mijn verlossend telefoontje om eens samen naar de film, naar de sauna of naar de dierenwinkel te kunnen gaan.

Gelukkig heeft enige vrouwelijke logica geleid tot narrowing down van de mogelijkheden. Dit kan er allemaal gebeurd zijn :

1. Ik mag elk ogenblik een bezoek verwachten van Dana Scully en Fox Mulder, die zich vast zullen bijten in mijn door aliens ontvoerde agenda

2. Mijn man heeft ontdekt dat ik, zoals Schwarzenegger in True lies, een dubbelleven leid : ik werk voor de Belgische Staatsveiligheid en schaduw al maanden Fehriye Erdal. Hij heeft nu mijn agenda verstopt, in de hoop dat ik dan meer thuis zal zijn...

3. Ik ben eind vorig jaar gewoon vergeten een nieuwe agenda te kopen

4. Mijn agenda heeft mij verlaten voor een andere vrouw

5. Ik heb per ongeluk mijn agenda teruggebracht naar de bibliotheek, want hier voor mij liggen nog steeds die boeken...

nvdr : Men meldt mij net dat Fehriye Erdal al een tijd verdwenen is (net als mijn agenda : dat kan géén toeval zijn)...

Indiana Jones en het boek der boeken

In opdracht van het Gentse stadsbestuur zijn er op diverse locaties in Gent, Melsele en Kieldrecht opgravingen gestart door een team archeologen van de Universiteit Gent. Het nieuws lekte uit via het vaktijdschrift Journal of Archaological Science, en wordt bevestigd door de Gentse cultuurschepen Lieven Decaluwe.
"Met het ooit te recupereren boetegeld voor enkele waardevolle romans, uitgeleend in de periode '94-'96, kunnen we deze zoekactie financieren," aldus de schepen. 'De belastingbetaler mag op beide oren slapen, want hij zal hier dus niet voor opdraaien. Toch vinden we het belangrijk, en we willen ook een duidelijk signaal zenden aan leners van de bibliotheek die hun boeken niet terugbrengen." Bovendien hoopt de stad meerinkomsten te genereren door de filmrechten van de zoekacties te verkopen. Het is een publiek geheim dat vooral George Lucas geïnteresseerd is. Hij plant immers met regisseur Steven Spielberg nu al een vervolg op het dit jaar verwachte Indiana Jones and the kingdom of the crystal skull.
De archeologen hopen alvast dat het jarenlang verloren laten liggen van klassiekers als De stam van de holebeer (J.M. Auel), Vergeten kan ik niet (Alicia Appleman-Jurman), Vergeten? : zeg niet te snel, het is de leeftijd wel (Horckmans, Geerts en Ponjaert) en Bewust gebruik van het geheugen : een manier om niet te vergeten (Gall en Willemse-Van der Geest) de exemplaren niet al te zeer beschadigd heeft. Zorgvuldig zullen ze op de locaties, die zijn gekozen op basis van gegevens verstrekt door profilers van Scotland Yard en FBI, uitkammen.
Resultaten worden pas verwacht in de nazomer van 2009.



Naschrift : In een schriftelijke persmededeling laat Lieve weten dat ze de betrokken boeken zo snel mogelijk zal terugbrengen naar de Gentse hoofdbibliotheek. Ook videotheek Videoland, speelotheek De toverboom, de thuiszorgwinkel van de CM, de orthotheek en het Gentse kunstuitleenproject mogen binnenkort een bezoekje verwachten.

Brief aan mijn buren

Beste buren,


ik weet het, ik weet het. Mea culpa. Veel te lang geleden. Ik heb jullie, mijn allertrouwste buren, werkelijk zwaar teleurgesteld. Laat me even proberen verklaren vanwaar de stank kwam, zonder me te willen verantwoorden (ik wil geen schadeclaim aan mijn broek...).


Er zijn eigenlijk twee hoofdredenen waarom ik weinig -euh, nooit- de vuilzakkken buiten geplaatst heb de laatste maanden.


Ten eerste is het met vuilnis verplaatsen uiteraard een heel proces, maar in december had ik ineens het gevoel dat het zichzelf had opgepikt waar wij het tot dan toe achtergelaten hadden. We besteedden minder aandacht aan de stank, we deden meer ons best het te negeren, ons uitslapen werd merkelijk langer, het groeide nota bene... Kortom : er is een gevoel van dringendheid van mijn schouders gevallen. Bijgevolg ben ik er niet meer 24/24 in gedachten mee bezig.
Het gekke is dat ik niet besefte dat ik voortdurend alles vanuit het standpunt van de vuilnismannen bekeek, tot ik ermee ophield.


Bovendien is het zo dat ik zoveel tijd in mijn jobs en mijn schoolwerk heb moeten steken de laatste maanden dat er geen tijd meer overbleef om het vuilnis mee te geven. In de tuin is ons vuilnis sindsdien de hoofdmoot geworden : PMD, GFT, KGA, restafval, grof huisvuil, industrieel afval, besmet medisch afval enz... Een propvolle vuilniszak erbij viel al bijna niet meer op.

En nu ben ik met mijn stage bezig, wat opnieuw zakken verfrommeld papier met zich meebrengt. Het verfrommelen en op de berg afval mikken zelf is wel heel fijn, dat moet ik toegeven.


Maar dus : even dit berichtje om te laten weten dat ons afval stillaan leeft (oef? misschien gaat het toch zelf vooraan klaarstaan als de vuilkar komt ?) en dat ik jullie intussen zoveel mogelijk probeer te vergeten en te negeren !


Groetjes,


uw lieftallige, welgemutste, steeds geparfumeerde buurvrouw

Hét evenement van 2007 ?

Is de musical Jane Eyre werkelijk hét evenement van 2007 ? Volgens de Wase Pers wel, zo bleek op de uitreiking van de Jaarfiguren 2007 in CC Ter Vesten, begin deze maand.
Persoonlijk vind ik dit een kaakslag in het gezicht van iedereen die de productie Ik ben een muur, een blinde muur mogelijk maakte, een door mezelf geschreven, geregisseerde, geproduceerde en geacteerde monoloog. In dit sublieme staaltje autobiografische zelf-analyse, een waarlijke revolutie in het postmoderne, post-9/11 theater worden we geconfronteerd (op voor sommigen, niet in het minst mezelf, pijnlijke wijze) met de existentiële vragen waarmee een jonge vrouw worstelt als ze de eerste 30 jaren van haar leven overschouwt : heb ik bereikt wat ik wilde bereiken ? heb ik maximaal de kansen gegrepen en de valkuilen vermeden die het leven voor mij in petto hadden ? wat eten we vanavond ?
En al haalde dit sublieme, zijn tijd ver vooruit zijnde meesterwerk geen 4 500 toeschouwers met 11 voorstellingen, de commentaren bij de bomma, de papa en de buren zijn unaniem lovend. Maar eens te meer blijken de meningen van omhooggevallen intellectuele cultuurpausen (de recensten van de verzamelde Wase Pers) belangrijker dan die van de man en vrouw in de straat (in dit geval : in MIJN straat).
Zij zijn echter gewaarschuwd : voor de Jaarfiguren 2008 zal ik het grote geschut bovenhalen en een evenement organiseren waarover nog jaren, decennia, eeuwen zal nagepraat worden ! Wacht maar af... !

Ziek geweest

Lange tijd heb ik hier niets van me laten horen. Daar is gelukkig een goeie verklaring voor (anders zouden mijn talrijke lezers mij lynchen, vermoed ik).
Ik ben de voorbije maanden heel ziek geweest, of juister : ik ben ziek na ziek na ziek geweest. Amper bekomen van het ene ongemak werd ik overvallen door een andere bacterie, die -alsof het een deelnemer aan een zesdaagse betrof- mooi afgelost werd door een virus. Stilaan begon ik me af te vragen wat ik misdaan had om die zeven (haast bijbelse) plagen te moeten ondergaan...


1. nieuwjaarskater : op de laatste avond van 2007 (het jaar waarin ik dertig werd !) heb ik mij nog eens goed laten gaan : een (haast dodelijke) mix van borrelnootjes, bio-schuimwijn, tomaat-garnaal, dansen als Disco Stu, nieuwjaarkussen uitdelen en onhoudbare nieuwjaarsvoornemens uitspreken


2. mond- en klauwzeer : waarschijnlijk opgedaan tijdens het kussen met één of andere domme geit die ik amper kende


3. verrekking van de aangezichtsspieren : ik wou van mijn ziekteverlof profiteren om mijn kinderen eindelijk cardio-vasculair goed te laten uitspreken en besef nu dat 1000 maal na elkaar een moeilijk woord uitspreken haast een olympische discipline is en dus af te raden valt aan amateursporters zoals ik


4. winterdepressie : moedeloos werd ik van al dat gezever op tv over borrelnootjes...


5. gekke-koeienziekte : volgens mijn man gedroeg ik mij toch zo toen ik besefte dat de laatste koopjesdagen ingingen en ik nog geen winkel van dichtbij had gezien. Beelden van de stampede waarmee ik alsnog richting Meir, Veldstraat en Nieuwstraat spurtte, zijn te vinden op YouTube


6. Gilles de la Tourette-syndroom : alweer een diagnose door mijn man gesteld nadat ik van de koopjes terugkwam met een jurk waar ik thuis minder in paste dan in de winkel (het lijkt wel zo'n shopping-kanaal op tv : thuis werkt het ook niet zoals in de winkel), een topje waarvan de kleur merkelijk verschilde van dewelke ik onder de winkelverlichting had waargenomen en een broek waarvan mijn man mij verzekerde dat het een herenmodel was


7. zonneslag : allemaal de schuld van de opwarming van de aarde ! Wie denkt er aan zich begin februari in te smeren bij het zonnebaden ?

Kerstgedoe

Eindelijk is het zover : kerstvakantie !
Persoonlijk vind ik dit de leukste tijd van het jaar, omdat ik dan enkele van mijn favoriete liefhebberijen weer ten volle kan beleven, uitvoeren, ondergaan en welke werkwoorden er nog meer zijn...
Ik overloop het even met u !


1. Lijstjes maken : zoals dit lijstje ! Verwacht je maar aan eindejaarslijstjes zoals er nog nooit eerder als een vloedgolf je scherm overspoeld hebben (weliswaar in een volgende, nog te schrijven post) !

2. Kalkoen klaarmaken : jaja, ik ga voor het traditioneel Noord-Amerikaans (hopelijk leest geen enkel jurylid van het Groodt Diktee der nederlandse Taal mijn blog...) recept op kerstmis, al heb ik ooit eens een lekker kiprecept met pompelmoes gegeten dat ik misschien ook wel eens wil proberen... (het recept bleek overigens lekkerder dan het gerecht)

3. Kussen onder de mistletoe : eens ik mijn woordenboek Engels-Nederlands gevonden heb, weet ik zelfs welk takje ik moet ophangen aan de luster

4. Glühwein zuipen : kerstmis is een sociaal aanvaard excuus voor openbare dronkenschap, blijkens de talloze kerstmarkten zelfs aangemoedigd door de meeste gemeentebesturen !

5. Wenskaartjes versturen : liefst naar mensen die ik niet ken (jammer toch dat ik hun gezicht niet kan zien of hun conversatie niet kan horen als ze de enveloppe openen : "o, kijk eens wat een mooi kaartje" "jazeker, maar wie in godsnaam is toch die Lieve ? dat is nu al het derde jaar !")

6. kerst-CD's beluisteren : daarna klinken zelfs Robbie Williams en Clouseau als obscure bandjes waarvan de fans vinden dat ze te commercieel geworden zijn eens ze meer dan 5 zelf thuis overgenomen cassettes verkocht hebben

7. ons huis decoreren met overdadige kerstverlichting : volgens Electrabel is het MIJN energie, welaan dan !

8. kerstbestanden sluiten : met dat inferieur ras net over de grens enkele straten verder, in hun "o zo gezellig" Nieuw-Namen...

9. kerstsokken ophangen : een soort opgewaardeerd was ophangen voor mensen met een al te grote schoenmaat

10. shoppen op zondag : net als blijkbaar écht wel iedereen !

Druk, druk, druk...

Ik heb niet zo veel gepost de voorbije maand, maar daar zijn heel veel redenen voor, die ik hier nu voor jullie uit de doeken wil doen.

Vooreerst heb ik het bijzonder druk in mijn job : als pr-vrouw hots ik van hier naar ginder (gelukkig vertelt mijn gps waar hier en ginder liggen, of ik was nu ergens TUSSEN hier en ginder, en vind mij dan maar eens terug...), mail, bel, schrijf, fax ik duizenden mensen om ze die dingen te vertellen die men mij opdraagt te vertellen en maak ik presentaties, folders, promo-filmpjes, gezelschapsspelen, kwartetten, blogs en andere ongein om mijn toehoorders zachtjes in slaap te wiegen en hen onze blijde boodschap in te lepelen.

Als ik nog tijd over heb, hou ik mij bezig met tientallen hobby's, een twintigtal opleidingen die ik volg (onderwijzer -zie vorig bericht-, fotografie, management, bloemschikken, oriëntaals koken, origami voor beginners en origami voor gevorderden -ik kreeg korting als ik beide opleidingen samen volgde-, time-management,...), afspreken met zwangere en bevallende zussen, proberen afspreken met vrienden, afspraken verzetten wegens dubbele boekingen, verzette afspraken afbellen wegens driedubbele boekingen, mailen om mij te verontschuldigen omdat ik niet opdaagde bij die vierde boeking die ik intussen al vergeten was, en mijn gezin...

Maar ik heb mij voorgenomen mijn leven te beteren : ik neem ontslag uit mijn huidige leven en solliciteer voor een nieuw, minder druk bestaan (dringend bericht aan mijn werkgever : ontslag is een metafoor ; uiteraard blijf ik graag bij u werken !) Gedaan met alle klusjes die ik doe voor anderen, gedaan met het bijhouden van een agenda (zo heb ik achteraf een excuus voor alles wat ik niet gedaan heb : sorry, ik heb geen agenda...) en gedaan met... leven !

Oeps, waar is die brochure met opleidingen die ik nog niet volgde ?

Oeps, waar is de volgende hobbybeurs ?

Oeps, waar zijn al die telefoonnummers, mailadressen,... ?

Film

Vanavond hebben mijn man en ik "genoten" van een verrassende film. Ooit had ik eens reclame gezien voor deze film, die absoluut niet bekend is...
Wat me vooral verraste, waren de details die zo verschilden van wat de reclame mij toen had wijsgemaakt : het verhaal speelde zich helemaal niet af in Albanië (Albany) en van pluisjes (Captain furry) geen sprake... Gelukkig kregen we ons geld terug...

Rechtszaak tegen Ikea

Na grondig overleg met mijn advocaat, heb ik beslist een rechtszaak aan te spannen tegen Ikea. Het is het voorlopig hoogtepunt van een bewogen week...

Toen we terugkwamen uit Turkije (uitgebreid verslag volgt...), merkten we dat onze housesitter tijdens onze afwezigheid behoorlijke wilde fuiven en volgens anonieme getuigen (we zullen ze voorlopig X1 en X2 noemen...) zelfs sexfeestjes had gehouden. Behalve een volle glasbak leverde dat ook 2 gesneuvelde kaders, een scheefgezakt boekenrekje en een door zijn poten gezakte salontafel op. Na het subtiel doorspelen van de naam van onze housesitter aan de 'ndrangheta, besloten we in Ikea vervangspulletjes te kopen voor wat misschien wel nog goed genoeg is voor de kringwinkel, maar zeker niet meer voor ons...

Had mijn man zijn fototoestel of videocamera bijgehad, dan konden we hier nu tónen welk gezicht ik trok toen we door de afdeling verlichting liepen... Wat ik daar zag, tartte werkelijk elke verbeelding. Hieronder laat ik u alvast de bronnen van die verschrikking zien, zoals ze overigens onbeschaamd in de catalogus terug te vinden zijn :

Wie het voorbije jaar op bezoek geweest is in ons huis, heeft ze wellicht ook herkend. Ja, dit zijn inderdaad de staande lampen die mij, vanwege hun origineel ontwerp en creatief design, een 10 hadden opgeleverd in mijn opleiding tot onderwijzer (nota aan de heer Vandenbroucke, Vlaams minister van onderwijs : blijkbaar krijgen basisscholen tegenwoordig zó weinig geld dat onderwijzers -samen met de leerlingen, in het kader van één of andere vakoverschrijdende eindterm- zélf de verlichting dienen te ontwerpen, afgaande op de opdrachten die we tegenwoordig in de lerarenopleiding krijgen...). U begrijpt dat ik in alle staten verkeerde, waardoor we een doe-het-zelf-salontafeltje vergaten aan de kassa, ik in de auto mijn gps overstemde (wat ons een boete wegens overschrijding van de Vlaamse geluidsnormen opleverde), ik een week thuis overspannen thuis diende te blijven van de dokter (waardoor dan weer mijn man de komende twee weken overspannen thuis zal moeten blijven...)

Onze raadsman adviseerde ons dan ook een klacht neer te leggen bij de politie tegen Ikea, wegens plagiaat. Wij eisen de onmiddellijke stopzetting van de verkoop van deze waren en een schadevergoeding voor het vergeten salontafeltje, de boete, het ziekteverlof, de krenking van mijn eer (daarvoor vragen we zélfs TWEE euro morele schadevergoeding !) en het ereloon van onze raadsman...

Verloren

Binnenkort verschijnt hier mijn verslag van de verrassingsreis naar Turkije. Ik ben echter een belangrijk voorwerp kwijtgespeeld dat me moet helpen bij het maken van mijn reisverslag : mijn notitieboekje ! Daarin had ik minutieus bijgehouden wanneer ik mijn teennagels geknipt heb, mijn haar opgestoken, mijn tanden geflost,...
Als ik het niet terugvind, zullen jullie het moeten doen met de minder avontuurlijke verhalen van mijn reis, vrees ik...